17 Mars, 2025 - 8:31 pm
Poezi nga Jorge Luis Borges
Unë nuk mund të të jap zgjidhje për të gjitha problemet e jetës
Unë nuk kam asnjë përgjigje për dyshimet apo frikën tënde,
Por unë mund t’i dëgjoj ato dhe t’i ndaj me ty.
Unë nuk mund të ndryshoj as të kaluarën dhe as të ardhmen tënde,
Por kur të më duhet do të jem afër teje.
Nuk mund të të ndihmoj të mos biesh,
Unë vetëm mund të të ofroj dorën time për të të mbështetur dhe për të mos rënë.
Lumturia jote, suksesi yt dhe triumfi yt nuk janë të miat,
Por sinqerisht gëzohem kur të shoh të lumtur.
Unë nuk i gjykoj vendimet që ti merr në jetë,
Unë thjesht mbështetem për të të stimuluar dhe për të të ndihmuar nëse më pyet.
Unë nuk mund të vendos kufij brenda të cilëve duhet të lëvizësh,
Por unë mund të të ofroj hapësirën që të nevojitet të rritesh.
Unë nuk mund ta shmang vuajtjen tënde, kur ndonjë dhimbje të prek zemrën.
Por unë mund të qaj me ty dhe të marr copat për t’i bashkuar përsëri.
Unë nuk mund të të them se çfarë je ose çfarë duhet të jesh,
Unë mund të të dua vetëm ashtu siç je dhe të jem shoku yt.
Në këtë ditë po mendoja për dikë që ishte miku im në atë moment që ti u shfaqe …
Ti nuk je as më lart, as më poshtë dhe as në mes nuk jeni as në krye dhe as në fund të listës,
Ti nuk je as numri 1 dhe as numri përfundimtar
dhe aq më pak kam pretendimin
të jem 1, 2 ose 3 në listën tënde
Thjesht më duaj si mik:
Unë nuk jam shumë
por unë jam gjithçka që mund të jem./ KultPlus.com