Ezra Pound
Flladore si gjethe drekëze
të zbehta pikëlore
Ajo prehet krah meje ndaj të gdhirë.
1912
Përktheu: Edon Qesari
Fotografia: Henri Cartier Bresson, 1975 / KultPlus.com
Ezra Pound
Flladore si gjethe drekëze
të zbehta pikëlore
Ajo prehet krah meje ndaj të gdhirë.
1912
Përktheu: Edon Qesari
Fotografia: Henri Cartier Bresson, 1975 / KultPlus.com
Poezi nga Ezra Pound
Françeska
Ti dole jashtë prej natës
dhe kishte lule n’duert e tua,
tash ke me dalë jashtë prej nji turme konfuze,
jashtë nji trazine fjalësh rreth teje.
Unë që t’kam pa mes gjanave ma t’randësishme
u zemërova kur ata e përmendën emnin tand
në vende të zakonshme.
Kisha dashtë që valët e ftohta në mendjen time t’lundronin,
dhe që bota të thahej si nji gjethe e vdekun,
ose t’ish si farat e asaj lules që t’zhdukej me nji t’fryme,
që me mujt me t’gjetë sërish,
të vetme.
Përktheu: Orjela Stafasani / KultPlus.com
Poezi nga Ezra Pound
Françeska
Ti erdhe prej natës ku ishe kredhur
Dhe në duar mbaje lule,
Tani do dalësh prej një rrungaje njerëzish,
Prej një kaosi fjalësh rreth teje.
Unë që të kam parë mes gjërash parësore
U nxeha kur ta përmendën emrin
Në vende të rëndomta.
Sa do doja që valë të ftohta të vërshonin mbi mendjen time
Dhe bota të venitej porsi një gjeth i vdekur,
Ose si lule qumështorja dhe të flakej tej,
Që të mund të t’rigjej
Të vetme.
Përktheu nga anglishtja: Redi Sheqeri / KultPlus.com
Poezi e shkruar nga Ezra Pound / Përktheu Orjela Apolloni
Ti dole jashtë prej natës
dhe kishte lule n’duert e tua,
tash ke me dalë jashtë prej nji turme konfuze,
jashtë nji trazine fjalësh rreth teje.
Unë që t’kam pa mes gjanave ma t’randësishme
u zemërova kur ata e përmendën emnin tand
në vende të zakonshme.
Kisha dashtë që valët e ftohta në mendjen time t’lundronin,
dhe që bota të thahej si nji gjethe e vdekun,
ose t’ish si farat e asaj lules që t’zhdukej me nji t’fryme,
që me mujt me t’gjetë sërish,
të vetme.